به نام او که آستان مهرش هرگز از دلم غروب نخواهد کرد

نمی دانم چرا ... نمی دانم

شبیه کودکی شدم

                                دلم مدام بهانه می گیرد

                                                                       وجود نازنینت را از دور نشانه می گیرد

                                           تو را بهانه می گیرد...تو را نشانه می گیرد