| تبليغات | X |
 |
 |
|
| به نام حضرت دوست که هر چه به ما می رسد لطف وعنایت اوست |
|
به نام او که هر چه هست از اوست و اتکال هر چه هست به اوست آسمون شهر من سیاهه اما تو دلش یه عالمه ستاره داره آسمون شهر من چقدر غریبه، با این همه ستاره هنوز دلش می گیره هنوز دلش می گیره نگران کویره همش براش می باره تا بزنه جوونه ،تا بشه مست دونه اما چرا کویره هنوز بازم کویره ،هنوز بازم اسیره هنوز نداره آروم ،هنوز نداره سامون آسمون شهر من چقدر صبوری نازنین آسمون شهر من جقدر می باری نازنین آسمون شهر من ،کویر نداره حاصل ،کویر نمی شه عاشق آسمون شهر من چقدر صبوری نازنین آسمون شهر من جقدر می باری نازنین
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه چهاردهم فروردین 1385ساعت 11:43 توسط شراره |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
|
|
| نوشته های پیشین |
|
اردیبهشت 1387 مرداد 1386 تیر 1386 اردیبهشت 1386 اسفند 1385 شهریور 1385 مرداد 1385 تیر 1385 خرداد 1385 اردیبهشت 1385 فروردین 1385 اسفند 1384 بهمن 1384 دی 1384 آذر 1384 |
| پیوندها |
|
سیب سرخ خورشید شکوفه سیب کی فکرشو می کرد ؟! بی بی مهتاب اولين شب آرامش سرمایه هردلی حرفهایست که برای نگفتن دارد مژگان بانو آخرین فرصت آقا طیب جام جادویی |
|
RSS
|
