| تبليغات | X |
 |
 |
|
| به نام حضرت دوست که هر چه به ما می رسد لطف وعنایت اوست |
|
به نام او که الهه دوستی هاست چه سفر غریبی این زندگی ،همه ما باهاش غریبیم اما آشنا غریب میآییم غریب می ریم،حتی بدون اینکه با اومدن و رفتنمون چیزی تغییر کنه،حادثه ای رخ بده خیلی از ما حتی با رفتنمون شناسنامه مون هم زیر چندین متر خاک مدفون می شه و هیچ اسمی ازمون باقی نمی مونه انگار که تو این منزلگاه دنیا برای مدت کوتاهی حتی برای توشه برداری برای ادامه این سفر هم نبودیم،کی می گه حسین غریب ،حسین غریب نیست،غربت حسین فقط غربت بیداری در مرگ بیداری غربت بیداری در ظلمت ،بیداری در غفلت و بیداری در خفقانه نگاه کن هنوزم نوای حسین حسین بعد از قرن ها هنوز طنین اندازه هنوز نوحه های حسین غفلت را از وجودمون می گیره و به این روح خسته توان ادامه راه رو میده..... "زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست هر کسی نغمه خود خواند و از صحنه رود صحنه پیوسته به جاست ای خوش آن نغمه که مردم بسپارند به یاد" |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه دوم اسفند 1384ساعت 12:2 توسط شراره |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
|
|
| نوشته های پیشین |
|
اردیبهشت 1387 مرداد 1386 تیر 1386 اردیبهشت 1386 اسفند 1385 شهریور 1385 مرداد 1385 تیر 1385 خرداد 1385 اردیبهشت 1385 فروردین 1385 اسفند 1384 بهمن 1384 دی 1384 آذر 1384 |
| پیوندها |
|
سیب سرخ خورشید شکوفه سیب کی فکرشو می کرد ؟! بی بی مهتاب اولين شب آرامش سرمایه هردلی حرفهایست که برای نگفتن دارد مژگان بانو آخرین فرصت آقا طیب جام جادویی |
|
RSS
|
)
)
)
)
)