| تبليغات | X |
 |
 |
|
| به نام حضرت دوست که هر چه به ما می رسد لطف وعنایت اوست |
|
به نام او که صبورترین است و مهربان ترین سفر غریبی داشتم توی کهکشون چشمات توی پاکی نفسهات، توی صبر بی مثالت توی صبر بی مثالت، توی صبر بی مثالت تو دلت یه آسمون،آسمون پر ستاره دل من فقط کویر ،یه کویر بی نشونه دل تو همش می باره،برا من پس چرا هنوز کویر دل من پس چرا هنوز کویر دل من سفرغریبی داشتم ، سفرغریبی داشتم سفرغریبی داشتم تو وجود بی مثالت با زبون بی زبونی ،ندا دادی و شنیدم ای نگارم، اون صدای بی صدا رو با همه جونم خریدم
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه هجدهم دی 1384ساعت 19:13 توسط شراره |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
|
|
| نوشته های پیشین |
|
اردیبهشت 1387 مرداد 1386 تیر 1386 اردیبهشت 1386 اسفند 1385 شهریور 1385 مرداد 1385 تیر 1385 خرداد 1385 اردیبهشت 1385 فروردین 1385 اسفند 1384 بهمن 1384 دی 1384 آذر 1384 |
| پیوندها |
|
سیب سرخ خورشید شکوفه سیب کی فکرشو می کرد ؟! بی بی مهتاب اولين شب آرامش سرمایه هردلی حرفهایست که برای نگفتن دارد مژگان بانو آخرین فرصت آقا طیب جام جادویی |
|
RSS
|
