در کوچه های تاریک غربت و دلتنگیهام تنها تویی که دلیل ادامه این راهی* و حضور گرم تو تنها بهانه برای زنده بودنم   *بهانه قشنگ من برای زندگی ،بی تو هرگزنفسی نخواهم کشید ،بی تو هرگز،بی تو هرگز

 از این عکس خیلی خوشم اومد چون در سرما،برف و مرگ طبیعت "زمانی که اثری از حیات نیست"،هنوز با امید گیاهانی زنده اند و زندگی می کنند بدون ترس از مرگ ،و درس قشنگی به ما میدن ،آره عکسه میخواد بگه که "ای اشرف مخلوقات/امید حتی بر مرگ هم غلبه می کند....چه برسه به مشکلات ساده بابا امید و دریاب،امید و عشقه"

طبیعت معلم خوبیه امیدوارم ما هم شاگرد خوبی باشیم و شرمنده و رو سیاه از امتحانتش بیرون نیاییم و امیدوارم پیروز مندانه و سربلند از پس این درس های زندگی و انسان ساز براییم